Panpil17 Assignment

Payak ngunit madami at malalim ang pangangahulugan. Isa utong kasabihan na nakatuon sa paglalarawan ng kagalingan ng isang indibidwal. Ito ay nakaconjugate sa sarili—first person. Maari nating sabihin na sa indibidwal lamang ang binabanggit subalit ang kinalalabasan ay suggestive sa mga mambabasa. “I work well!” Isang itong pagyayabang ng kagalingan, competence, disiplina at compliance sa mga mambabasa, na sa rasyonal na pagtingin ay wala namang imperatibong nababanggit sa mga salita.

Ang Pilipinas bilang isang bansang walang malalaking idustriyang nasyunal, isang paraan para kumita ay ang pag-akit ng mga kapitalista galing sa labas. Isa sa mga umaakit sa mga transnasyunal na korporasyon ay ang cheap labor. Kasabay nito malaki rin ang masasabing migration ng mga mamamyan galing sa bayan papunta sa Metro Manila at sa mga malalaking mga lungsod sa Pilipinas sa pag-asang makakakuha ng trabaho. Subalit, hindi naman talaga lahat ng mga nakikipagsapalaran ay sinusuwerte. Karamihan sa kanila ay nasa mga iskwater—sa mga lugar na iligal nilang tinitirhan.

Masasabi nating laganap pa rin ito sa mga lungsod sa kamaynilaan. Ibig sabihin lang naman na may kahirapan pa rin bukod sa sinasabing mga oportunidad sa kalungsuran at ito ay pinapanatili. Ito ay kailangan panatilihin upang magkaroon pa rin ng cheap labor na kung saan ito ang hanap ng mga investors na mga korporasyon. Kailangang may taong walang trabaho at kailangang ito ay isang kopetitibong army ng mga mangagawang papayag sa mababang sahod.

Bagkus, hindi rin maganda sa paningin ang itsura ng mga kalsada at mga imprastuktura kung lahat sa mga ito ay pinamumuran ng mga maralitang mamamayan. Kaya naman malaki ang inisyatibo ng gobyerno na pondohan ang mga programa ng MMDA, hindi upang maalis ang kahirapan at overcrowding  kundi, ikubli at itago sa ilalim ng doormat ang dungis ng kamaynilaan. Hindi nito interes na maging maayos ang pamumuhay ng mga mamayaan kundi pagandahin lamang ang kamaynilaan sa pagtago ng mga eyesores sa harap ng mga investors. Kung susumahin, mahalagang ipalaganap ang mga kondisyon na congenial sa negosyong transnasyunal sa pamamagitan ng page-exploit sa masang mamamayan.

Bilang isang ideolohikal na teksto, nagpapanggap ang ideya nitong itulak ang pagiging sibilisado ng mamamayang pinagnanakawan ng halaga ng kanilang paggawa. Pinaaalalahanan ang mga mamamayan na maging matino sa pamumuhay sa gitna ng kakulangan sa trabaho at nararapat na sahod. Isa ipokritong pagpapakita ng standard na mapanghati sa pamamagitan ng pagsisisi sa kahirapan sa masa.

Isa ring artipisyal na manifestasyon ng average ng populasyon ng kamaynilaan. Hindi naman ang mga middle class ang pinagtutuunang puna ng ad na ito kundi ang mga aye-sores tulad ng mga street vendors, tsuper ng bus at dyip at mga iligal settlers. Hindi masamang organisahin ang kalungsuran kung ito ay para sa ikabubuti ng masa. Pinipilit dito ang kakarampot na work ethics sa taumbayan na mas nakararami pa rin ang walang trabaho at namumuhay sa kahirapan. Hindi na rin isyu ang malakihang disorganisasyon sa transportasyon, kalsada at mga tirahan kung ang mga kondisyon para sa disenteng pamumuhay ay nabibigyan ng sagot para sa nakararami.